ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
29 | 30 |
بارها با هم در زمین فوتبال به اتفاق دیگر دوستان بازی کردیم ،.
اخلاق ما مثل بقیه هم سن و سالهایمان بود ؛ یک گل که میخوردیم ،
سر هم تیمی هایمان داد می کشیدیم ؛ توپ که اوت می رفت ،
جرزنی میکردیم . خلاصه خیلی موقع ها احترام هم دیگر را نگه نمی داشتیم.
اما از وقتی حسین به جمع ما اضافه شد ، توی هر تیمی بود
نمی گذاشت بچه ها به هم بی احترامی کنن. می گفت :
« خب چیه ؟! گل خوردیم دیگه ، جبران می کنیم، ارزش نداره و ...»
همه بچه ها تحت تاثیر این آرامش و مهربانی حسین قرار می گرفتند
و آرام می شدند. شهید حسین نوروزی
منبع : می خواهم حنظله باشم ، ص 14
یک بار امام هادی را در یک مجلس ولیمه و میهمانی دعوت کردند همینکه
آن بزرگوار وارد مجلس شد همه به احترام امام ساکت شده و مؤدب نشستند،
ولی در این میان جوانی به امام احترام نگذاشت و در محضر آن حضرت شروع کرد
به مسخره کردن و خنده های بیجا نمودن! امام هادی علیه السلام فرمود:
چه شده که خنده تمام
وجود ترا احاطه کرده و از یاد خدا غافل شده ای، بدان که تا سه
روز دیگر جزء اهل قبور خواهی شدو همان شد که امام فرموده بود.
مناقب ابن شهر آشوب، ج4 ، ص414.