اقای قرائتی

آقای قرائتی نقل میکنه : "آیت الله دستغیب‏ مى ‏گفت: وارد مسجد شدم کسى که بلندگو دستش بود، مى‏ خواست از ما تجلیل کند. گفت: آیت الله دستغیب‏ صاحب گناهان کبیره هم تشریف آوردند. ببینید چطور خراب مى ‏کند؟ بعد ایشان با تن صدایش که آشنا هستید. مى ‏گفت: برادر من! عزیز من! من یک کتاب نوشتم گناهان کبیره، یک کتاب هم نوشتم قلب سلیم. تو اگر مریض نیستى بگو: آیت الله دستغیب‏ صاحب قلب سلیم آمد. در یک مرکز دینى، ، یک کسى مى‏ خواست از کسى تعریف کند. گفت: آقا ایشان بسیار آدم خوبى است، و اما این هم که مى ‏گویند: پدر بزرگش بهایى بوده من تحقیق کردم دروغ بوده است. گفتند: {مگر} پدر بزرگش بهایى است؟ اصلًا خراب شد. ولو گفت: من تحقیق کردم دروغ بوده است، ولى همهٔ ذهن‏ ها را خراب کرد. مى‏ گویند: یک دیوانه ‏اى که سوزن در چاه مى ‏اندازد چهل تا عاقل نمى ‏توانند در بیاورند، من نمى ‏دانم چرا یک چنین مثلى زدند؟ چرا دیوانه؟ گاهى عاقل‏ها یک سوزن در چاه مى ‏اندازند چهل تا عاقل دیگر نمى ‏توانند در بیاورند. من نمى ‏دانم چرا دیوانه گفتند؟ الآن در مملکت ما آدم ‏هایى هستند عاقل هستند، حتى بعضى‏ هایشان سیاسى هستند اما یک مصاحبه مى ‏کنند،